زیتون(روان شناسی ازدواج)

ایرج میرزای قدیم وجدید

ایرج میرزا
گویند     مرا  چو   زاد     مادر                      پستان به دهان گرفتن  آموخت
شب ها   بر ِ  گاهوارۀ      من                      بیدار نشست  و  خفتن  آموخت
دستم  بگرفت  و پا  به  پا  برد                       تا شیوۀ  راه  رفتن  آموخت
یک حرف و دو حرف بر زبانم                       الفاظ  نهاد    و  گفتن   آموخت
لبخند    نهاد     بر    لب    من                       بر غنچۀ گل شکفتن آموخت
پس هستی من ز هستی  اوست                     تا هستم وهست  دارمش دوست

 ===

ایرج میرزای قرن 21
گوینــــــــد مرا چـــو زاد   مـادر                       روی کاناپه،   لمــــیدن آموخت   
شب ها بر ِ مـــاهــواره تا صبــح                       بنشست و کلیـپ  دیدن  آموخت
برچهـــره، سبوس و ماست مالید                        تا شیوه ی خوشگلیـدن آموخت
بنــــمود «تتو» دو ابروی خویش                       تا رســم کمان کشـیدن  آموخت
هر مــــاه برفـــت نزد جـــــراح                         آیین ِ چروک چیـــــدن  آموخت
دستـــــــــم بگـــرفت و ُبرد بازار                      همـــــواره طلا خریدن  آموخت
با  دایــــــی و عمّه های جعــــلی                        پز دادن  و قُمپُــــــزیدن آموخت
با قوم خودش ، همیــــــشه پیوند                        از قوم شــــوهر، بریدن آموخت
آســــــوده نشست و با اس ام اس                        جک های خفن، چتیدن آموخت
چون سوخت غذای ما شب وروز                       از پیک، مدد رسیــــدن آموخت
پای تلفــــن دو ساعت و نیــــــم                          گل گفتن و گل شنیـــدن آموخت
بابــــــام    چــــو آمد از سر کـــار                      بیماری و قد خمیـــــدن  آموخت

نویسنده : هاشم : ٥:٥٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱/٢٧
Comments نظرات () لینک دائم