زیتون(روان شناسی ازدواج)

چه کودکی لوس می شود؟

 
 http://zendegiirani.persianblog.ir/

معمولا بچه لوس، بچه ای است که همه خواسته هایش (چه معقول و چه غیرمعقول) توسط بزرگ ترها به سرعت برآورده می شوند. او تحمل ناکامی را ندارد. این خواسته ها ممکن است در کودکان کوچک تر قابل انجام باشند اما کودکان بزرگ تر، خواسته های بیشتری دارند و اگر خواسته هایشان برآورده نشود، بدرفتاری بیشتری نشان می دهند.

▪ برای جلوگیری از لوس شدن بچه چه باید کرد؟
بهترین راه، داشتن قوانین و مقررات درخانواده است. به عنوان نمونه اگر بچه ها با خانواده بیرون می روند بدانند که در مغازه فقط اجازه خرید یک وسیله را دارند یا از قبل بدانند که آن روز هیچ چیز برای آنها خریده نمی شود. باید سعی کنیم تغییری در رفتارمان ندهیم و با ثبات باشیم. در این صورت بدرفتاری و لوسی کودکان به تدریج از بین می رود.

▪ آیا تشویق و تنبیه اثری در اصلاح چنین رفتارهایی در کودک دارد؟
تشویق بله. تشویق کمک کننده است و باعث رفتار خوب کودک می شود. اما باید به کودک خود بفهمانیم که چه رفتاری مدنظر ماست. مثلا بگوییم اگر در برخورد با دیگران سلام کند، جایزه ای می گیرد. اما این تشویق ها و جایزه ها هم نباید دایم تکرار شود چون کودک شرطی می شود و هر کاری را فقط به خاطره جایزه انجام می دهد. به عنوان نمونه اگر به کودکی که بدغذاست، بگوییم: «اگر غذا بخوری به پارک می رویم،» شرطی می شود و هر بار برای غذا خوردن، از ما چیزی طلب می کند. ما باید به او بفهمانیم که به خاطر خودش و نیاز بدنش می خورد. برای ایجاد رفتارهای صحیح در کودک، بهتر است یک یا دو رفتار را به او آموزش دهیم و بعد از اینکه طی چند ماه، رفتار درست را آموزش دید، سراغ رفتار جدیدی برویم. اما تنبیه، به خصوص تنبیه بدنی، اصلا کار درستی نیست و اثر منفی بر کودک می گذارد. کودکی که رفتار نامناسب دارد، قلدر است و روی حرف خودش ایستاده، ممکن است بیش فعال باشد و تنبیه کردن او هم اثر عکس خواهد داشت.

بعضی از این کودکان اختلال های مقابله ای دارند. آنها همکاری ضعیفی دارند و دایم جواب «نه» می دهند. این بچه ها تحمل موضع بالاتر از خود را (چه پدر، چه مادر و چه معلم) ندارند. چنین کودکانی را باید جداگانه درمان کرد.

▪ چه زمانی باید کودک را متوجه رفتار زشت و ناپسندش کنیم؟
لوس کردن فرزند، معمولا کار پدر و مادر است. آنها به کودکان خود، باج می دهند تا کاری نکنند که آبروی آنها برود. اما بعدا آنها را تنبیه می کنند. چنین کاری خیلی بد است. کودک باید در همان لحظه متوجه کار بد خود بشود. برای اینکه چنین مشکلی پیش نیاید، باید از قبل، روی کودک کار کرد و تصمیم قاطع بگیریم تا رفتارهایش را اصلاح کنیم. اگر با کودک خردسال خود به میهمانی می رویم، باید بدانیم که وی تحمل یک میهمانی طولانی را ندارد پس باید زمان میهمانی کوتاه باشد و همراه خودمان وسایلی ببریم که وی را سرگرم کند. بدانیم که رها کردن کودک در میهمانی اشتباه است. همچنین باید از قبل برای کودک خود روشن کنیم که از او چه می خواهیم.

به عنوان نمونه چند رفتار ساده مثبت را به او یادآوری کنیم: «با صدای آرام حرف بزن! میوه را وقتی تعارف کردند بردار!» سپس از او می پرسیم که آیا متوجه صحبت های ما شده یا نه؟ باید مطمئن شویم که کاملا حرف ما را درک کرده است. نکته مهم دیگر آن است که رفتارهای منفی را به او نگوییم. مثلا نباید بگوییم: «داد نزن! به میوه حمله نکن!» در ضمن اگر در میهمانی بدرفتاری کرد باید میهمانی را ترک کنیم. برای انجام این کار باید از قبل با صاحب خانه هماهنگ کرده باشیم که او ناراحت نشود یا پادرمیانی نکند.

 کودک ما باید بفهمد که ما در تصمیم و حرف خود کاملا جدی هستیم

نویسنده : هاشم : ۸:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٢/٤
Comments نظرات () لینک دائم