زیتون(روان شناسی ازدواج)

چگونه با روسری خوش تیپ و شیک پوش باشیم؟

 

شما می توانید روسری خود را با لباسهای مختلف قفسه لباستان هماهنگ کنید. روسری تنها به عنوان وسیله ای برای پوشاندن سر شما نیست، بلکه می تواند به عنوان یک ابزار مد و ایجاد شیکی و زیبایی و نقطه ای برجسته و قابل توجه برای لباس شما باشد. دانستن چند نکته کوچک در مورد روسری می تواند به جذاب تر کردن تیپ شما کمک کند.

پوشیدن روسری روی سر- روسری را طوری روی سر خود ببندید که لبه آن روی پیشانی شما قرار بگیرید، یا اگر در جایی حضور دارید که محدودیت حجاب ندارید، به صورتیکه مقدار کمی از موهای شما بیرون باشد، هر دو حالت جذاب است، خود شما باید امتحان کنید که چه مدلی شما را جذابتر نشان می دهد.- دو انتهای روسری را روی هم قرار دهید و بکشید، اگر روسری شما پهن است، باید روسری را طوری روی سرتان مرتب کنید که زیاد به سمت پایین آویزان نباشد.- روسری را گره بزنید.- در صورت لزوم روسری را مرتب کنید تا به خوبی روی سرتان بخوابد، موهای خود را مرتب کنید و آنها را بپوشانید یا لبه های مو را بیرون بگذارید، سپس یک گره دیگر برای محکمتر شدن روسری بزنید.- در نهایت با اضافه های روسری روی گره ها را بپوشانید و دو انتهای آن را روی گره ها قرار دهید.

پوشیدن روسری به عنوان تاپ و شال- روسری را روی قسمت جلوی سینه خود بگذارید.- آن را مرتب کنید به طوری که احساس کنید که جلوی سینه شما را به خوبی پوشانده است.- دو انتهای روسری را پشت سرتان بکشید و گره بزنید.

پوشیدن روسری به عنوان وسیله تزئینی و ایجاد برجستگی و جذابیت- در یک مجلس زنانه که لباس رکابی مناسب پوشیده اید می توانید از روسری خود بهتر استفاده کنید- روسری را به صورت متقارن در قسمت پشت سرتان قرار بدهید و یک سر آن را در دست بگیرید.- سمت راست روسری را به سمت جلوی بدنتان بکشید و روی شانه چپتان قرار دهید و بدون اینکه آن را گره بزنید، دنباله ان را روی سینه خود مرتب کنید.- حال سمت راست روسری را که روی سینه شما قرار گرفته است، داخل تاپ یا لباستان بگذارید.- جلوی روسری را به حالتی که دوست دارید مرتب کنید و سمت چپ روسری را داخل بند تاپ یا لباس زیرتان قرار دهید.
شما می توانید با داشتن حجاب و روسری های زیبا و شیک طبق روز حتی در مهمانی های شب زیبا جلوه کنید…
http://www.mndress.blogfa.com/post-6.aspx

مطلب مرتبط

مردان وزنان شیک پوش


مورد توجه خوشتیب ها

برای اولین‌بار خوش لباس‌ترین و خوش‌تیپ‌ترین زنان و مردان ایرانی طی جشنواره‌ای سراسری انتخاب می‌شوند.
محمد کارآزادفرد، عضو هیات‌مدیره کمیته تخصصی مد و پوشاک می‌‌گوید: این جشنواره تحت عنوان جشنواره «برازندگان ایرانی» در ۲ مرحله برگزار می‌شود که در مرحله اول از هر استان ۱۰ نفر و در مجموع ۳۰۰ نفر گزینش و در مرحله دوم۱۰ نفر به عنوان خوش لباس‌ترین شهروند ایرانی انتخاب می‌شوند. او می‌افزاید: از ۵ گروه سنی کودک، نوجوان، جوان، میانسال و سالمند یک نفر زن و یک نفر مرد انتخاب و عکس‌های آنها در ماهنامه صنعت پوشاک به چاپ خواهد رسید.
محمد کارآزادفرد درخصوص شرایط شرکت‌کنندگان در این جشنواره خاطرنشان می‌کند: هر فردی از ۲ تیپ لباس خودش می‌تواند ۲ عکس را به دفتر جشنواره ارسال کند که این عکس‌ها باید مطابق با موازین فرهنگ کشورمان باشد.
به‌طوری که اولاً متناسب با شرع اسلام بوده و ثانیاً بیشترین احساس تشخص را به فرد بدهد و در واقع از فرهنگ بومی کشورمان اقتباس گرفته باشد.
عضو هیات‌مدیره کمیته تخصصی مد و پوشاک هدف از این جشنواره را یک طرح تحقیقاتی اعلام می‌کند و می‌افزاید: ما معتقد هستیم درحالی طرح ساماندهی مد و لباس اجرایی می‌شود که مسوولان، زمینه‌های فکری مردم را در مورد گزینش لباس و پوشش مناسب بدانند و ما قصد داریم با این طرح تحقیقاتی از نظر مردم در مورد لباسی که برای پوشش می‌پسندند باخبر شویم و عکس‌های ارسال شده، این اطلاعات را به خوبی ارائه می‌دهند.

 

او اظهار داشت: تولید پوشاک تنها در سایه ترویج فرهنگ خوش‌پوشی، رواج مد، نوآوری و ترویج فرهنگ استفاده از تولید داخلی می‌تواند تکامل و توسعه یابد و یکی از کاستی‌های امروز جامعه جوان کشور، نبود سلیقه مناسب در حوزه پوشاک و کمبود مد در جهت نشاط اجتماعی است.محمد کار آزاد فرد تصریح کرد: کلیات طرح برگزاری جشنواره برازندگان ایرانی توسط معاونت فرهنگی ـ هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تایید شده و بعد از بی‌ینال دوسالانه طراحی لباس طی فراخوانی سراسری برگزار می‌شود.عضو هیات مدیره کمیته تخصصی مد و پوشاک همچنین خاطرنشان می‌کند: سمبل جشنواره برازندگان ایران حیوان طاووس انتخاب شده که به عنوان زیباترین حیوان مطرح است و به ۳۰۰ نفر برگزیده در مرحله اول طاووس بلورین و ۱۰ برگزیده نهایی طاووس زرین اعطا خواهد شد.
همچنین مهرآسا غیبی، محقق پوشاک اقوام ایرانی این جشنواره را در ارائه طرح‌های مختلف لباس بسیار موثر دانسته و می‌گوید: «برپایی این جشنواره طراحان داخلی می‌توانند در ارائه رنگ‌ها و مدل‌های مختلف از علائق و سلیقه‌های مردم ایده بگیرند و این امر در جذابیت پوشاک داخلی بسیار موثر است.گفتنی است: انتخاب خوش‌لباس‌ترین‌ها در کشورهای مختلف دنیا به صورت منطقه‌ای و ایالتی برگزار شده و به صورت کشوری تاکنون جشنواره‌ای برگزار نشده است.

قصه زنی که مد را به ایران آورد

به نام خدا

 

در سال 1321 زینت جهانشاه به همراه همسرش از سوئیس به ایران برگشت. یک سال بعد، او خیاطخانه خود را در خیابان امیریه تأسیس کرد و با همراهی 5کارگر هر آن چه را که در طول سفرها و اقامتش در فرنگ آموخته بود به خانم های تهرانی عرضه کرد . جهانشاه برای این که مشتریان علاوه بر آشنایی با طرز کار او، برای اولین بار مجموعه لباس و مد را بشناسند، خیاطخانه خود را با یک نمایش مد لباس افتتاح کرد.
سال ها پیش از آن یعنی حدود 1931 میلادی، او که تا کلاس دوم متوسطه در دبیرستان ژاندارک تحصیل کرده بود، به همراه پدرش سرهنگ حبیب الله فرود سرپرست محصلان وزارت جنگ آن روزها ایران را به مقصد آلمان ترک کرد . سرهنگ برای مأموریت به برلن رفت و دخترش را به مدرسه دخترانه لته فراین که یک آموزشگاه بین المللی معروف بود، سپرد . لته فراین جایی بود که دخترها با علم خانه داری تکمیلی، آشنا می  شدند و علاوه بر آن باید چیزهایی را مثل تندنویسی و ماشین نویسی، هم یاد می گرفتند . به مدت یک سال و نیم علوم قضائی، آشپزی ، پرنده شناسی، حیوان شناسی و حتی نحوه ذبح و تمیز کردن و پختن جانوران، خیاطی، لباسشویی، اتو و رفو ، وصله کردن لباس و ... هم در این مدرسه به زینت جوان تعلیم داده شد. بعد از آن او با یک افسر ازدواج کرده و برای اقامتی که دو سال و نیم طول کشید راهی برن پایتخت سوئیس شد. آنجا بود که زینت علاقه خود را به هنر خیاطی جدی تر از گذشته دنبال کرده و یک سال تمام را صرف یادگرفتن روش برش روی مانکن از یک خانم سوئیسی کرد. گرچه وابستگی نظامی شوهرش باعث شد آنها سوئیس را هم ترک کنند اما در عوض به شهری پاگذاشتند که یکی از مراکز اصلی صدور مد به تمام دنیا بوده و هنوز هم هست ؛ پاریس.

از بوتیک های پاریس تا خیاطخانه تهران 
زینت جهانشاه تخصص خیاطی خود را در پاریس گرفت. او چنان در کار خود ورزیده شد که لباس های رسمی خودش را هم می دوخت و با آن لباس ها در جمع آشنایان به زنی خوش پوش، معروف شد.
پیش از آن که جنگ جهانی آغاز شده و او و خانواده اش به سوئیس برگردند، زینت خبردار شد که پیر بالمن طراح معروف سال های دور برای مادرش بوتیکی باز کرده و برای خیاطخانه های پاریس لباس طراحی میکند. البته بالمن آن روزها چندان شناخته شده و معروف نبود و آشنایی دخترک ایرانی با او به این خاطر بود که زینت از مشتریان مادر بالمن به حساب میآمد.
جهانشاه از این مادر و فرزند هنرمند، خواست که مدتی در کنارشان با طرز برش و دوخت آنها آشنا شود. با این تقاضا موافقت شد و در مدت یک ماه این دختر ایرانی به رموز خیاطی مدرن وقت، همین طور طرز اداره یک بوتیک پی برد. همین قضایا به او کمک کرد تا یک سال پس از بازگشت به وطنش بتواند اولین بوتیک ایرانی را در تهران تأسیس کرده و نام خود را به عنوان اولین کسی که پای مد را به ایران باز کرد، در تاریخ ثبت کند.
نمایشی که خیاطخانه او را معروف کرد
با فرستادن کارت دعوت و پیغام و چند تلفن به خانم های معتبر ، زینت موفق شد پای حدود 15 نفر از زنان سرشناس شهر را به نمایش افتتاحیه خیاطخانه اش باز کند. بیشتر این خانم ها، از فرنگ رفته ها بودند و با نمایش مد لباس، آشنایی داشتند .
در این مراسم 90 دست لباس زنانه مخصوص صبح، عصر و شب به نمایش گذاشته شد . معرفی لباس ها را هم خود جهانشاه برعهده داشت و موقع نمایش هر کدام، اسم و توضیحاتی درباره شان میداد. جالب است بدانید نام تمام این لباس های ایرانی از روی فصول سال یا گل ها انتخاب شده بود. هر چند که جنس پارچه هایشان مثل تمام پارچه های مصرفی آن سال ها، فرنگی بود و متری 20 تا 25 تومان، قیمت داشتند.
مد لباس های طراحی شده توسط جهانشاه هم، بیشتر مطابق مد کریستین دیور بود. او در این باره می گوید: دیور در آن موقع مد جدیدش را با دامن های بلند عرضه کرده بود و اغلب لباس ها دامن بلند، با ترکهای باریک بودند. مثلاً خانم صفیه فیروز که در برنامه حضور داشت چون تازه از پاریس به تهران آمده بود، لباسی به همین مدل به تن داشت.
البته این لباس ها نه تقلید از دیور، بلکه آمیزه ای از طرح های او و دید شخصی جهانشاه بود؛ پالتوها گشاد و آزاد بودند با آستین های سرخود گشاد و یقه های بسته. کت و دامن ها مناسب اعتقادات زنان ایرانی طراحی شده بود و پیراهن های شب به سبک دکولته ؛ و به جلوی این لباس ها قسمتی اضافه می شد که به تن بایستد !
در این لباس ها از مخمل استفاده شده و بازار له هم گرم بود . کفش ها نوک گرد و بی پاشنه و باریک بودند. اما از پالتو پوست و کلاه در این مجموعه خبری نبود ؛ چرا که قیمت پوست گران بوده و در نتیجه امکان فروش وجود نداشت . از طرف دیگر جهانشاه، کلاهدوز خوبی سراغ نداشت تا طرح هایش را به او بدهد و برای نمایش خود از آن کلاه ها استفاده کند، در عوض کیف های مدل موت که هر دو دست در داخل کیف قرار می گیرد به نمایش گذاشته شده بود و روی لباس های شب پولک و منجوق دوزی دیده می شد.
این لباس ها بیشتر به رنگ سیاه و قهوه ای و قیمتشان به عنوان مثال برای پیراهن بعدازظهر 50 تومان و پالتوها 100 تومان بود . نمایش دو ساعت و نیم طول کشید و اتفاقاً نه تنها خانم های حاضر در مجلس، بلکه تمام آنها که وصف نمایش خیره کننده خیاطخانه جهانشاه را شنیده بودند ، استقبال زیادی از جادوی مد او کردند.
مانکن های باحیا
مانکن هایی که باید لباس های این برنامه در تن آنها نمایش داده می شد از بین خانم ها و دختران دوست و آشنا انتخاب شده بودند. خوشبختانه چون محیط خیاطخانه و این برنامه خاص کاملاً زنانه بود، از طرف خانواده این مانکن های آماتور و خودشان مخالفتی صورت نگرفت. اما به هر حال آموزش طرز راه رفتن ، ایستادن و نمایش لباس دردسرهای زیادی داشت.
این دخترخانم ها بین 18 تا 25 سال سن داشتند و پرو و آماده کردن لباس هایشان 3 ماه طول کشید. البته برخلاف تصور گیسوان مانکن ها ساده و بی آرایش بود، چون در آن زمان سلمانی رفتن و آرایش مثل امروز، امری عادی نبود. طفلی ها نه تنها بابت این مانکن شدن از زینت جهانشاه دستمزدی نگرفتند، بلکه تعدادی از لباس ها را هم خریدند و رفتند!
البته تخفیف مناسبی به آنها داده شد، ولی اجرت دوخت لباس در خیاطخانه برای دیگران به این شرح بود: لباس روز از 110 تا 150 تومان ، لباس شب بین 200 تا 250 تومان ، کت و دامن یا پالتو با روسری۳۰۰ تومان.
مد، زیبایی نمیآورد
زمانی که من کار خیاطی را شروع کردم وسایل به حد کافی نبود. 12 سال از شروع کارم می گذشت که خانمی به نام آنتوانت که همکلاسم در دوران دبیرستان ژاندارک بود، دستگاهی به ایران آورد که قلاب کمر تهیه می کرد و منگنه می زد. حتی کسی نبود که کمر درست کند و مجبور بودیم کمر لباس ها را خودمان با دردسر زیاد در خیاطخانه تهیه کنیم.
گفتنی های جهانشاه از شروع کار بوتیکش زیاد است. اما 10 سال پس از افتتاح خیاطخانه بود که او به فکر استفاده از طرح لباس های قدیمی در کار خود افتاد: با الهام از لباس های موزه مردم شناسی، مانتویی طراحی کردم که شبیه ردای مردان قدیمی بود و آستین های راسته گشاد داشت. این مانتو با استقبال زیادی روبه رو شد.
زینت جهانشاه عقیده جالبی در مورد مد و بازگشت آن در دوره های زمانی متوالی دارد. او می گوید: طی سال ها خیاطی به این نتیجه رسیدم که مد سیر دورانی دارد، مثلاً خیلی از مدل های مجموعه من بعد از سال ها دوباره متداول شدند.
اما نظر یک لیدر مد و طراحی که به مردم خوراک پوشاکی ! می دهد، درباره پدیده مد چیست؟ جهانشاه می گوید:شیک پوشی خیلی خوب است ولی نباید خیلی آلامد شد و دربست و چشم بسته از مد پیروی کرد. همیشه پیرو مد بودن، زیبایی نمی آورد بلکه رعایت اعتدال و شخصیت در لباس پوشیدن است که یک خانم را برازنده جلوه می دهد . به اعتقاد من یکی از اصول شیک پوشی خانم ها، همان ساده پوشی و رعایت تعادل مد است.
آخر قصه
زینت جهانشاه تا سال 1347 کار خیاطی را ادامه داد. در این مدت چندباری محل خیاطخانه اش را تغییر داد، تا این که بالاخره بعد از تولد دخترش زهراکم کم خود را بازنشسته کرد. او شروع کننده راهی بود که با تأسیس خیاطخانه های متعدد و رواج مد و مدگرایی در ایران، آرام آرام رشد کرده و حالا از مرز 60 سالگی هم گذشته است.

نویسنده : هاشم : ۸:٤٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٢/٢٢
Comments نظرات () لینک دائم